بخواب آروم عسل بانو
که بی تو ساکته اینجا
ولی راحت شدی انگار
از این بی رحمی دنیا
بخواب آروم و بی غصه
کی این درد و یادش میره ؟
سکانس آخرت این نیست
کسی جات و نمیگیره
لالالالا بخواب اما
روزای بی عسل سخته
با پرواز پر از دردت
بهار از یادمون رفته
تو با “پروانه ای در مه”
تو با “دستای آلوده”
عسل بودی،عسل موندی
واسه رفتن ولی زوده
دسته بندی : ادبیات و مذهب
خیلی خوب بود عالی بود
عالی بود
خییییییییییییییلیییییییییی شعر قشنگی بود
شعرقشنگی بود
احسنت بر خانوم حيدرزاده