راهکاری برای رهایی از دلتنگی‌ها

چقدر دلم می خواهد این راهکار عملی ای را که به شما می دهم جدی بگیرید و عمل کنید و آنقدر لطیف و زیبا بر دلتان بنشیند که عمیقاً باورش کنید. خداوندا، خودت این نورانیت را بر قلب هایمان بباران…

می دانم دلتنگ هستید…

می دانم سخت است برایتان…

می دانم که لحظه لحظه هایتان را پر درد می کند و قلب های پر محبت و مهرتان را به تپشی تند تر وا می دارد.

می دانم که جز با دیدنش آرام نمی شوی و باید ثانیه هایی حتی، او را حس کنی که قلبت آرام شود و نفس های در گلو مانده ات، راهش را به بیرون باز کنند…

یاد خدا تأثیر بسزایی در روان آدمی دارد و دل‎ها در پرتو آن آرام می‎گیرد. خداوند متعال می‎فرماید:

«أَلاَ بِذِكْرِ اللّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ» [ رعد، 28.]

آگاه باش، دل‎ها با یاد خدا آرام می‎گیرد.

یكی از نام‎های قرآن ذكر است. تلاوت و حفظ قرآن نوعی ذكر خداوند است كه انسان در پرتو آن از هجوم بسیاری از فشارهای روانی و اضطرابات درونی مصون می‎ماند.

هر وقت خیلی دلتنگ می شوی، قرآن بخوان.

تلاوت و حفظ قرآن نوعی ذكر خداوند است. انسان در پرتو نور قرآن از بسیاری از نگرانی ها و اضطرابات مصون می ماند و احساس اطمینان و آرامش بیشتری می كند.

خداوند در قرآن خطاب به پیامبر (صلی الله علیه وآله) می فرماید: «وَقَالَ الَّذِینَ كَفَرُوا لَوْلَا نُزِّلَ عَلَیْهِ الْقُرْآنُ جُمْلَةً وَاحِدَةً كَذَلِكَ لِنُثَبِّتَ بِهِ فُۆَادَكَ وَرَتَّلْنَاهُ تَرْتِیلًا ؛ كافران گفتند: چرا این قرآن به یكباره بر او نازل نمی شود؟ برای آن است كه دل تو را بدان نیرو دهیم آن را به آهستگی وترتیب فرو می خوانیم. (فرقان 23)

خواندن قرآن و مداومت بر آن به تدریج موجب استحكام قلب و روح می شود. وقتی كه قلب انسان ثابت و محكم شد، هیچ غم و ناراحتی نمی تواند آرامش آن را بر هم بزند. كسانی كه توفیق انس با قرآن را پیدا می كنند، جز به قرآن دل نمی بندند و به وسیله آن به آرامش می رسند.

پیامبر (صلی الله علیه وآله) در این باره می فرماید: «مثل قرآن مثل كیسه سربسته پر از مشك است. اگر آن را باز كنی، بوی مشك فضا را معطر می سازد و اگر به حال خود رها سازی، سود نمی بخشد.

قرآن نیز، چنانچه به تلاوتش روی آوری، فضا را از عطر خود آكنده می سازد و روان را نشاط می بخشد؛ و اگر تلاوت نكنی، در سینه ات پنهان می ماند.»(كنز العمال، ح 2323)

قرآن با الگودهی به انسان از جهات مختلف، راهنمای گرانبها و بهترین پشتوانه برای او می باشد. عمل به دستورات قرآن، انسان را در جهت كسب معرفت كمال و نیل به سعادت و ایجاد آرامش هدایت می كند.

قرآن خواندن دلها را آرام می کند ، تپش قلب ها را تعدیل می کند ، قلب را نورانی و با صفا می کند.

آنقدر قرآن بخوان و مصحف شریف را باز کن و دل به او بسپار که انسیت شود. با او انس پیدا کنی. هر جا می روی احساس کنی که باید قرآنم را با خودم ببرم. بدون او احساس آرامش نمی کنم. می خواهم کنارم باشد تا هر لحظه ای که وقت داشتم، قرآن را باز کنم.

می دانی اگر اینگونه قرآن را انیس خود کنی، دیگر دلتنگی دوستانت، انرژی هایت را نمی گیرد و اشک هایت را سرازیر نمی کند و باناله و گریه به خواب نمی روی…

امیرالمومنین علیه السلام می دانست که ما اینگونه بی تاب و دلتنگ می شویم و ما را با کلامش نورانی اش نوازش داد که عزیزم، با تلاوت قرآن، انس پیدا کن…

و چقدر دلنشین می شود وقتی مولایمان، ما را درک کند و اینگونه نوازشمان بدهد…

الإمام علیّ علیه السلام: مَن أنِسَ بِتِلاوَةِ القُرآنِ، لَم توحِشهُ مُفارَقَةُ الإِخوانِ. (الكافی: ج 2 ص 250 ح 3 عن ابن مسكان، مشكاة الأنوار: ص 494 ح 1646، المۆمن: ص 23 ح 29 ولیس فیه ذیله، التمحیص: ص 35 ح 28 عن زرارة، بحار الأنوار: ج 67 ص 241 ح 70.)

امام على علیه السلام: هر كس به تلاوت قرآن اُنس گیرد، از جدایى دوستان، احساس تنهایى نمى كند.