پی ام اپلود
کد خبر : 249801 تاریخ انتشار : یکشنبه ۲۲ مرداد ۱۳۹۶ - ۷:۳۳ چاپ صفحه

حکایت های گلستان سعدی: باب هشتم، آداب 104

دندان هر کس با خوردن ترشی کُند و بیحال می گردد اما دندان قاضیان با خوردن شیرینی (رشوه). (1) قاضی چو به‌رشوت بخورد پنج خیار (2) ثابت کند از بهرِ تو دَه خربُزه‌زار 1- دندان قاضیان با شیرینی کند شدن: به علتی از قبیل رشوه از اظهار حق باز ایستادن. …

حکایت های گلستان سعدی: باب هشتم، آداب 104

دندان هر کس با خوردن ترشی کُند و بیحال می گردد اما دندان قاضیان با خوردن شیرینی (رشوه). (1)

قاضی چو به‌رشوت بخورد پنج خیار (2)

ثابت کند از بهرِ تو دَه خربُزه‌زار

1- دندان قاضیان با شیرینی کند شدن: به علتی از قبیل رشوه از اظهار حق باز ایستادن.

2- رِشوت یا رُشوت: (رشوه)؛ آنچه بر کسی دهند تا کارسازی به ناحق کند، و در فارسی قدیم آنرا پاره گویند.

3- معنی شعر: اگر به قاضی پنج خیار رشوه دهی برایت ده زمین جالیز را ثابت خواهد کرد.

سعدی بزرگ در این حکایت مبتنی بر فساد اخلاق قاضیان که ظاهراً در شرایط و محیط آن روزگار عملی مذموم ولی متأسفانه رایج بود، علاوه بر جنبه های دیگر همچون رشوه خواری و غیره یاد می کند

پیرزنِ بدکاره ای که از رفتار گذشته اش دست می کشد و توبه می کند مگر هنوز توان انجام رفتار گذشته را دارد که اکنون توبه نکند و یا داروغه ای (1) که از مقامش برکنار شده و توبه می کند مگر هنوز در جایگاه قدرت و مردم آزاری هست که امروز توبه نکند.

جوانِ گوشه‌نشین، شیرمردِ راه خداست

که پیر خود نتواند ز گوشه‌ای برخاست

جوانِ سخت می‌باید که از شهوت بپرهیزد

که پیرِ سُست‌رغبت را خود آلت برنمی‌خیزد

1- داروغه(شحنه) : مسئول حفظ نظم و امنیت جامعه، رییس پاسبانان

2- سست رغبت: بی میل و اراده

پینوشت: کتاب آقای «محمد محمدی اشتهاردی»

دیدگاهتان را بنویسید