پنجشنبه , 14 دسامبر 2017
خانه / ادبیات و مذهب / حکایت های گلستان سعدی: باب هشتم، آداب 95

حکایت های گلستان سعدی: باب هشتم، آداب 95

خداوند بزرگ و بلند مرتبه به همه اسرار ما آگاه است و آنها را حفظ می کند و همسایگان و نزدیکان چیزی نمی دانند و این چنین آشفته می شوند و فریاد سر می دهند.

نعوذ بالله، اگر خلق غیب‌دان بودی (1)

کسی به حالِ خود از دستِ کس نیاسودی

1- نعوذ بالله: پناه می بریم به خدا. این کلمه را در وقتی گویند که احتمال بدی پیش آمد کاری باشد.

پینوشت: کتاب آقای «محمد محمدی اشتهاردی»

حتما بخوانید  حکایت های گلستان سعدی: باب هشتم، آداب 104

درباره mohammad

محمد هستم، امیدوارم لحظات خوبی را در سایت ما سپری کنید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

میهن فال را
دوست دارید
امتیاز دهید: