فونت جو
کد خبر : 28069 تاریخ انتشار : پنجشنبه 20 تیر 1392 - 7:43

میدونین چرا میگن خواب روزه دار عبادت است؟

بنده هنگامی که روزه می‌گیرد از همه گناهان و بدی‌ها دور می‌شود، می‌گوید: چون روزه‌ام دیگر نباید غیبت کنم، نباید حرف زشت بزنم، نباید غیبت بشنوم، نباید چشم‌چرانی کنم، نباید قدم ناحق بردارم.وقتی روزه‌ام و از لقمه حلال دست کشیدم، دیگر نباید به لقمه حرام و حتّی شبهه‌ناک نزدیک شوم. …

میدونین چرا میگن خواب روزه دار عبادت است؟

بنده هنگامی که روزه می‌گیرد از همه گناهان و بدی‌ها دور می‌شود، می‌گوید: چون روزه‌ام دیگر نباید غیبت کنم، نباید حرف زشت بزنم، نباید غیبت بشنوم، نباید چشم‌چرانی کنم، نباید قدم ناحق بردارم.وقتی روزه‌ام و از لقمه حلال دست کشیدم، دیگر نباید به لقمه حرام و حتّی شبهه‌ناک نزدیک شوم. معلوم است کسی که همه اعضاء و جوارحش را کنترل کند، خوابش هم عبادت می‌شود «نَوْمُکُمْ فِیهِ عِبَادَهٌ». نفس مطمئنّه این است.

خیر و نفس مطمئنه

حضرت شیخنا الأعظم، حضرت مفید عزیز(روحی له الفدا و سلام اللّه علیه) تعبیر عجیبی را راجع به لیله‌القدر دارند، ایشان می‌فرمایند: وقتی ذوالجلال و الإکرام می‌فرماید: «لَیْلَهُ الْقَدْرِ خَیْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ»، «خَیْرٌ» یعنی آن‌جایی که انسان به نفس مطمئنّه رسیده است.

«یا أَیَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّهُ ارْجِعِی إِلى‏ رَبِّکِ راضِیَهً مَرْضِیَّهً فَادْخُلِی فِی عِبادِی وَ ادْخُلِی جَنَّتِی‏»[1] نفس مطمئنّه آن نفسی است که اتّصال به حضرت حق پیدا کرده و همه وجودش خدایی شده است. نفس مطمئنّه یعنی آن کسی که لسان‌الله است (زبان او زبان خداست)، عین‌الله است (چشمش چشم خداست) «عَیْنُ اللَّهِ النَّاظِرَهُ»[2].

نفس مطمئنّه آن کسی است که حتّی خوابش هم عبادت است. پیامبر باعظمت، حضرت ختمی مرتبت، محمّد مصطفی(صلّی اللّه علیه و آله و سلّم) در آن خطبه باعظمت شعبانیّه، در جمعه آخر ماه شعبان و در آستانه ماه مبارک رمضان بیان فرمودند: ای مردم! در این ماه، خواب شما هم عبادت است«نَوْمُکُمْ فِیهِ عِبَادَهٌ»[3]. یعنی چه؟

یعنی بنده هنگامی که روزه می‌گیرد از همه گناهان و بدی‌ها دور می‌شود، می‌گوید: چون روزه‌ام دیگر نباید غیبت کنم، نباید حرف زشت بزنم، نباید غیبت بشنوم، نباید چشم‌چرانی کنم، نباید قدم ناحق بردارم. وقتی روزه‌ام و از لقمه حلال دست کشیدم، دیگر نباید به لقمه حرام و حتّی شبهه‌ناک نزدیک شوم. معلوم است کسی که همه اعضاء و جوارحش را کنترل کند، خوابش هم عبادت می‌شود «نَوْمُکُمْ فِیهِ عِبَادَهٌ». نفس مطمئنّه این است.

جالب این است که خطاب ذوالجلال و الإکرام هم فقط و فقط به نفس مطمئنّه است که «ارْجِعِی» به من رجوع کن، «ارْجِعِی إِلى‏ رَبِّکِ راضِیَهً مَرْضِیَّهً» تو راضی، من راضی، یعنی هر دو از هم راضی هستیم. «فَادْخُلِی فِی عِبادِی» داخل شو در بندگان خاصّم؛ یعنی از این به بعد اسم تو در طومار بندگان نوشته می‌شود.

می‌گویند: فلانی هم عبد وارد شد، همان‌گونه که پیامبر(صلّی اللّه علیه و آله و سلّم) ابتدا عبد و بنده است، بعد رسول است «وَ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ». «وَ ادْخُلِی جَنَّتِی»[4] داخل شو در آن‌جا که دیگر من هستم و تو. در قرآن، جنّات و رضوان چند مرتبه تکرار شده، امّا جنّتی فقط یک‌بار آمده است.

گناه انسان را از دعا محروم می کند

روایت داریم که گاه گناه باعث ‌می‌شود انسان در مجلس دعایی باشد امّا زبانش به دعا نچرخد. لذا موقعی که در مجلسی دعا و مناجات خوانده می شود ، شما زمزمه کنید و ‌در دعاها هم آمین را بگویید.

یک لحظه، لحظه اجابت دعاست. اگر آمین را گفتی و آن لحظه، لحظه اجابت دعا بود، یک حالی پیدا ‌می‌کنی، اصلاً انسان عوض ‌می‌شود و از حالی به حال دیگر می‌رود. ‌غفلت نکنیم.

ای خدا! عاجزانه از تو ‌می‌خواهیم که این ماه را برای همه ما، ماه بابرکت قرار بده.

خدایا!‌از همین شب های اول عاجزانه از تو درخواست ‌می‌کنیم احسن الحال را در این ماه مبارک رمضان نسبت به ماه‌های مبارکی که در عمرمان گذشت، برای همه ما قرار بده.

پی نوشت ها:

[1] فجر/ 30- 27

[2] بحارالأنوار، ج: 24، ص: 198، باب: 53

[3] امالی الصدوق، ص: 93

[4] فجر/ 30

دسته بندی : ادبیات و مذهب »مذهبی بازدید 30 بار
دیدگاهتان را بنویسید