کد خبر : 261171 تاریخ انتشار : یکشنبه ۲۷ مرداد ۱۳۹۸ - ۶:۳۰

داستان وحشتناک +18

داستان وحشتناک +۱۸ زوجی از «بریتیش کلمبیا» به طرف « سن دیگو» بهمراه سگ شان در حال سفر بودند. زمانی که در« کالیفرنیا» توقف کردند، برای استراحت چادری برگزار کردند. شبانگاه به خواب رفتند، ولی ساعت یک نیمه شب با نوایی از خواب بیدار شدند. نجوایی مرموز که آنها را …

داستان وحشتناک +18

داستان وحشتناک +۱۸

زوجی از «بریتیش کلمبیا» به طرف « سن دیگو» بهمراه سگ شان در حال سفر بودند.

زمانی که در« کالیفرنیا» توقف کردند، برای استراحت چادری برگزار کردند.

شبانگاه به خواب رفتند، ولی ساعت یک نیمه شب با نوایی از خواب بیدار شدند.

نجوایی مرموز که آنها را هراسناک کرده بود به گوش می رسید و به آنها میگفت: «و آنگاه که قدیسان ظاهر میشوند ».

بعد از چند وقتی این اواز تبدیل شد به این عبارت:« زمانیکه در این جا می خوابید به من بی حرمتی می کنید و زمانیکه به من بی حرمتی می کنید، به تفنگداران آمریکا بی حرمتی می کنید.»

بعد از چند وقتی این نوا آغاز به هجی کردن حروف کلمه ی «فرار» کرد و این زوج بیمناک با سرعت تمام از آن جا گریختند.

صبح روز بعد به همان مکان بازگشتند و وسایلی که جا گذاشته بودند را با خودشان بردند.

داستان وحشتناک +۱۸

ساعت حدود دو نیمه شب بود و من که تازه از مهمانی دوستم آمده بودم، مشغول رانندگی به طرف منزل بودم.

من در« بیگو» واقع در شمال جزیره« گوام» زندگی می کنم.

از آنجایی که عمیقاً خواب آلود بودم. ضبط خودرو را روشن کردم تا احتمالا خوابم نبرد.

بعد کمی سرعت خودرو را بالا بردم، آنچنان که سرعتم از حد جایز بالاتر رفت.

اواسط راه بودم که یک دفعه دختربچه ای را کنار جاده دیدم.

سنگینی نظر خیره اش را کاملاً روی خود حس می کردم.

در حالی که از سرعتم کاسته بودم، از خود می پرسیدم که دختربچه ای به آن سن و سال در آن زمانی شب کنار جاده چه میکند.

می خواستم دنده عقب بگیرم که یک دفعه حس کردم شخصی نزدیکم حضور دارد.

هنگامی که از آیینه، نگاهی به عقب انداختم، نزدیک بود از شدت ترس سکته کنم؛

به دلیل آن که همان دختر بچه را دیدم که صورتش را به شیشه پشت خودرو چسبانده بود.

اول خیال کردم که دچار توهم شده ام، در نتیجه پس از کلی کلنجار رفتن، مجدد از آیینه نگاهی به عقب انداختم، ولی زمانیکه چیزی را ندیدم، تا حدی خیالم راحت شد.

داستان وحشتناک +18

داستان وحشتناک +۱۸

هنگامی که به کنار جاده نگاهی انداختم، آن جا هم اثری از دخترک ندیدم.

آیینه خودرو را رو به بالا قرار دادم تا بار دیگر با آن صحنه های وحشتناک روبرو نشوم.

هرچند، هنوز هم همان حس عجیب همراهم بود، حس می کردم تنها نیستم.

با ناراحتی و تا حدی هراسناک، سریع به طرف خانه به راه افتادم و خدا خدا می کردم که پلیس در این حین به دلیل رانندگی با سرعت غیر مجاز دستگیرم نکند.

طولی نکشید که آن حس عجیب را از یاد بردم و از اینکه به منزل خیلی نزدیک شده بودم، تا حدی حس ارامش می کردم.

ولی…درست زمانیکه در برابر راه ورودی منزل مان رسیدم، همان حس

عجیب که این دفعه عجیب تر از قبل بود به سرغم آمد.

هنگامی که به طرف پیاده رو نگاهی انداختم، دخترک را آن جا دیدم؛

وی کنار پیاده رو نشسته بود و به من لبخند میزد!

من که از فرط تعجب شوکه شده بودم، یک دفعه کنترل خودرو را از دست دادم و با درخت در برابر منزل برخورد کردم.

در حالی که بی خود و بی جهت فریاد می زدم، از پنجره خودرو به بیرون پرتاب شدم.

در اثر داد و فریادهایم، پدر و مادرم و همسایه ها از خواب پریدند و دوان دوان به سراغم آمدند تا ببیند جریان از چه قرار است.

اول پدر و مادرم به دلداریم پرداختند ولی هنگامی که کل داستان را برایشان تعریف کردم.

پدرم به سرزنشم پرداخت که به چه دلیل آبروریزی به راه انداخته ام.

همسایه ها را از خواب پرانده ام و خودرو را درب و داغان کرده ام.

ولی من حتم داشتم که روح دیده ام و دچار توهم نشده ام.

چند روز بعد به همان نقطه ای رفتم که دخترک را دیده بودم.

در آن جا زیر علف ها، یک صلیب کوچک را پیدا کردم.

ظاهرا در آن نقطه سالها قبل دخترک بهمراه خانواده اش در اثر یک حادثه رانندگی کشته شده بود.

اما مطمئن نیستم، ولی خیال می کنم که آن شب، وی تصمیم داشت سوار ماشینم شود.

هیچوقت آن شب کذایی را از یاد نمی برم.

و از بعد از آن هر وقت که شب، دیر وقت به منزل بر می گردم، شخصی را همراه خود میبرم.

دیدگاهتان را بنویسید