نتايج جستجو مطالب برچسب : مسئولیت پذیری

زندگی با افراد بی مسئولیت چه پیامدهایی دارد؟

چقدر مسئولیت پذیرید؟ تعریف تان از مسئولیت چیست؟  آیا سعی می کنید به تمامی تعهدات خود عمل کنید یا آنکه به نیمه راه نرسیده و یا احیانا از همان ابتدا سلب مسئولیت می کنید؟

“زنی شاغل هستم که مجبورم به خاطر بیکاری و بی مسئولیتی همسرم از صبح تا شب کار کنم”،”

دو سال است ازدواج کرده ام اما تا به حال خانه تمیز به خود ندیده ام ، همسرم می گوید: من زن تو هستم نه خدمتکار خانه ات!”،”

دخترم با هزار التماس مرا راضی می کند تا نامش را در کلاس آموزشی دلخواهش بنویسم، اما تا به دو جلسه نرسیده، پشیمان می شود و از رفتن امتناع می کند”،”

همکارم عاصی ام کرده است مدام انجام کارهای خود را به من محول می کند و با گوشی همراهش بازی می کند”، و…

قطعا شما هم در زندگی خود با افراد مسئولیت گریز مواجه شده اید، آنچه گفته شد تنها نمونه های کوچکی از بی مسئولیتی هاست!

اما به راستی شما خود، چقدر مسئولیت پذیرید؟ تعریف تان از مسئولیت چیست؟  آیا سعی می کنید به تمامی تعهدات خود عمل کنید یا آنکه به نیمه راه نرسیده و یا احیانا از همان ابتدا سلب مسئولیت می کنید؟

برای پذیرش یا عدم پذیرش مسئولیت چه اصولی را رعایت می کنید؟ تا به امروز چقدر در انجام تعهدات و مسئولیت هایتان موفق بوده اید؟ برای موفقیت بیشتر در مسئولیت پذیری چه تدابیری اندیشیده اید؟ و…

مسئولیت پذیری یکی از مهمترین ویژگی های شخصیتی هر فردی است که در موفقیت او نیز نقش بسزایی دارد. مسئولیت پذیری یک الزام و تعهد درونی برای انجام مطلوب همه فعالیت هایی است که فرد بر عهده اش می گیرد . متاسفانه کم ندیده و نشنیده ایم از زنان و مردان و دختران و پسرانی که مسئولیت گریزند و با توسل به هزاران ترفند متفاوت تلاش می کنند از پذیرش تعهد فرار کنند. بی تردید مسئولیت پذیری عاملی مهم برای تسریع روند پیشرفت های فردی، خانوادگی، اجتماعی و روابط بین فردی است چرا که بر اعتبار اجتماعی شخص، میزان علاقه و اعتماد دیگران به او می افزاید و باعث ایجاد احساس ارزشمندی و عزت نفس بسیار می شود. بی گمان شما نیز با ما هم عقیده اید که زندگی با فردی وظیفه شناس و مسئولیت پذیر بسیار لذت بخش تر از زندگی با فردی بی‌مسئولیت و بی‌وجدان است.

مسئولیت پذیری معنا و مفهوم قراردادی، اخلاقی و تربیتی دارد که هر زمانی نیز قابل آموزش و فراگرفتن است؛ اگر چه ممکن است شما به خاطر از دست دادن زمان مفید یادگیری این ویژگی در دوران کودکی و نوجوانی، هم اکنون نیازمند زمان بیشتری برای تمرین و آموختن باشید اما مهم این است که اگر بخواهید می توانید مسئولیت پذیری را یاد بگیرید. فقط باید بخواهید!

یادتان باشد هرگز از اشتباه کردن نهراسید، شما هم چون دیگران ممکن الخطا هستید و در مسیر جدیدتان نیازمند تجربه هستید و چه بسا تا زمانی که نابلد راه هستید اشتباه کردن شما حتمی است! بجای مایوس شدن و گرفتن کاسه چه کنم چه کنم به دست، به خودتان قول دهید از این پس از نگاهی دیگر به اشتباهاتتان نظاره خواهید کرد

زندگی با افراد بی مسئولیت چه پیامدهایی دارد؟

مسئولیت پذیری یک تعهد درونی برای انجام مطلوب همه فعالیت هایی که بر عهده فرد است

به همین منظور، راهکارهایی جهت پرورش این ویژگی مهم ارایه می شود:

تعریف دقیق و مشخصی از مسئولیت پذیری داشته باشید
مسئولیت پذیری چیزی نیست جز توانایی پذیرش، پاسخ گویی و به عهده گرفتن فعالیتی که از کسی درخواست می شود و آن شخص حق دارد انجام آن کار محول شده را بپذیرد و یا رد کند. زمانی که فردی قصد دارد مسئولیتی را بپذیرد، باید کاملا برای خود مشخص کند که موضوع درخواست چیست و در برابر تقبل آن چه چیزی به دست می آورد و یا در صورت عدم تقبل چه چیزی را از دست خواهد داد. در واقع مسئولیت پذیری یک انتخاب کاملا آگاهانه است.

دل به دریا بزنید
مسئولیت پذیری و احساس مسئولیت زمانی به وجود می آید که  فرد مسئولیت داده شده را بر عهده بگیرد. به خاطر داشته باشید تا نخواهید و تلاش نکنید هرگز نمی توانید فرد مسئولیت پذیری شوید. با امروز و فردا کردن راه به جایی نخواهید برد، بی هیچ واهمه ای و با اعتماد به خود و اتکا به توانایی هایتان برای تجربه پیشامدهای جدید در زندگی تان و پرورش بعد جدیدی از وجودتان گام بردارید. ظرفیت شخصیت شما چیزی بیش از آن است که می بینید، به خود و شایستگی های وجودتان ایمان داشته باشید، آنها  را بپذیرید و برای شکوفایی شان از هیچ تلاشی دریغ نکنید.

یادتان باشد هرگز از اشتباه کردن نهراسید، شما هم چون دیگران ممکن الخطا هستید و در مسیر جدیدتان نیازمند تجربه هستید و چه بسا تا زمانی که نابلد راه هستید اشتباه کردن شما حتمی است! بجای مایوس شدن و گرفتن کاسه چه کنم چه کنم به دست، به خودتان قول دهید از این پس از نگاهی دیگر به اشتباهاتتان نظاره خواهید کرد، اگر دیدگاه تان را عوض کنید، عملکردتان نیز متفاوت خواهد بود بجای سرزنش خود و یا احساس ناامیدی سعی کنید از اشتباهات خود درس بگیرید، نقایص و ضعف های خود را بشناسید و برای ترمیم آنها کاری کنید، بی تردید به این طریق می توانید عملکرد بهتری از آنچه که انجام می دهید به دست آورید.

مهارت تصمیم گیری را تقویت کنید 
برخی مسئولیت پذیری و مسئول بودن را به معنای پیروی کورکورانه و تقلید بی چون و چرا از دیگران معنا می کنند، این درحالی است که هر فردی با دیگری متفاوت است و سبک زندگی متفاوت از دیگری دارد و دقیقا به همین دلیل است که هرگز نمی توان با ارائه نسخه واحدی برای همگان، مسئولیت پذیری را ایجاد کرد. مسئولیت پذیری نیازمند مولفه مهمی به نام تصمیم گیری است؛ تردید و دودلی، مردد بودن، بلاتکلیفی و بی تصمیم بودن راهی برای بی مسئولیت بودن است. توانایی اخذ تصمیم درست و مهارت حل مساله، برای تکامل حس قدرت و کنترل نمودن شرایط زندگی لازم و ضروری است و بر حسب شرایط زمانی و مکانی هر شخصی به گونه ای کاملا منحصر به فرد تعیین می شود. بلی، شما برای مسئولیت پذیری و مسئول بودن  باید تصمیم گیرنده خوبی باشید. با خود روراست باشید و عمیقا تامل کنید که در اتخاذ چه تصمیماتی دچار شک و تردید می شوید، بی شک پس از شناخت و پی بردن به این موضوع، می توانید از مهارت حل مساله  نیز بهره ببرید.

برنامه ریزی داشته باشید
بعد از تصمیم گیری، برنامه ریزی عامل مهم دیگری برای مسئولیت پذیری است. با برنامه ریزی و تهیه فهرستی از کارها، اهداف و وظایف تان نه تنها به اندازه توان و استعدادتان تلاش می کنید بلکه می توانید انتظارات و توقعات واقع بینانه ای از خودتان داشته باشید و بیش از حد  خود را نیازارید. توصیه می کنیم وظایف تان را یادداشت کنید چه بسا با مکتوب کردن اهداف تان، آنها را جدی تر گرفته و برای نیل به آنها مصمم بوده و بیشتر تلاش خواهید کرد.

احساس قدرت خود را تقویت کنید
هر فردی برای داشتن اعتماد به نفس زیاد نیازمند حس قدرت و توانایی است. داشتن احساس قدرت به این معناست که  فرد با در دست داشتن منابع و فرصتهایی، این قابلیت را در خود می بیند که بر خود و شرایط زندگی اش تاثیر گذار است و چرخ آن را به گونه ای که متمایل است می تواند بچرخاند. برای پرورش احساس قدرت توصیه می کنیم فرصت ها و موقعیت هایی، هر چند کوچک و جزیی، برای ابراز کفایت و شایستگی خود فراهم کنید و به محض موفقیت و بالا رفتن سطح کفایت تان نیز، سعی کنید فرصت های جدید مشابهی را به وجود آورید تا هم بتوانید آنچه را که  آموخته اید تمرین کنید و هم از هر آنچه که فرا گرفته اید برای تلاش های بعدی تان نهایت استفاده و بهره را ببرید.

ثابت قدم باشید
در پذیرش مسئولیتی که برعهده گرفته اید، ثبات قدم داشته باشید. بسیار تلاش کنید مسئولیت تان را حتی اگر خیلی کوچک است، به طور دقیق و به نحو احسن انجام دهید. مثلا، اگر مسئولیت بردن بچه ها به کلاسهای ورزشی به شما محول شده است، سعی کنید همیشه خودتان این کار را انجام دهید و از بهانه گیریهای مختلف برای عدم انجام این کار پرهیز کنید، چرا که انجام دادن گاه به گاه یک عمل باعث ایجاد حس رخوت، خستگی و بی حوصلگی تان شده تا بدان جایی که ممکن است شما آن کار را جدی نگرفته و برای تان بی اهمیت جلوه کند، که این خود عاملی مهم برای ترک موقت و یا همیشگی آن عمل خواهد بود.

ادامه مطلب / دانلود

این ده قانون تربیت مهم ترین اصول تربیتی هستند که بیش ترین کارآمدی را دارند و در اکثر موارد صدق می کنند.

نکات کلیدی در تربیت کودکان

1- تحسین و پاداش

بهترین پاداش برای کودکان تعریف، تمجید، تحسین و محبتِ شماست.

استفاده از اسباب بازی و خوراکی های متنوع برای پاداش به کودکان الزامی نیست. شاید استفاده از تابلوی ساده ای که در آن ها رفتار خوب فرزندتان را با یک ستاره پاداش دهید، موثرترین تمجید از وی باشد.

2- ثباتِ قدم و استمرار

وقتی مقرراتی را برای کودکتان تعیین می کنید، نباید آن را به سادگی تغییر دهید.

اغلب والدین برای برقراری آرامش در خانه و یا پایان دادن به گریه فرزندانشان، قوانین را نقض می کنند اما اگر قاعده ای را تعیین کردید، هیچ کس (همسرتان، مادربزرگ و حتی خود شما) نباید آن را نقض کند و همگی باید آن را محترم بشمارید. قانون وقتی قانون است که همه آن را رعایت کنند و در برابر آن مطیع باشند. اگر در جامعه امروزین ما رعایت قانون نهادینه نشده به علت این است که والدین قواعد مناسبی تعیین نکرده اند و آن ها را زیر پا گذاشته اند.

3- برقراری روال معین

نظم و روال مشخصی را در خانه برقرار کنید. مهم ترین اصل در برقراری روال معین در زندگی؛ تعیین وقت دقیق خوابیدن، بیدار شدن و غذا خوردن است. وقتی روال مشخصی را در زندگی برقرار کردید، فقط در موارد خاص مانند زمان سفر یا بیماری می توانید کمی انعطاف به خرج دهید.

تربیت صحیح فقط با وجود نظم امکان پذیر است اما این فقط فرزند شما نیست که باید نظم را رعایت نماید بلکه تمام اعضای خانواده باید منظم باشند تا کودک منظم زندگی کند و امکان تربیتش فراهم شود. تعیین روال مشخص، چهارچوبِ برنامه خانواده است و باید آن را حفظ کرد اما افراط نکنید و عاقلانه انعطاف به خرج دهید چرا که بی شک خانه پادگان نیست.

4- حدو حدود و خط قرمزها

کودکان باید به طور کامل با حد و حدود و خط قرمزها آشنا باشند و به وضوح بدانند چه کارهایی پذیرفته  و کدام یک غیر قابل قبول هستند. با تعیین حد و حدود برای فرزندتان مشخص می کنید، از وی چه انتظاری دارید و محدوده آزادی عمل او تا کجاست.

5- نظم

حفظ حد و حدود و خط قرمزها با رعایت نظم امکان پذیر می شود و نظم یعنی نظارتی قاطعانه و عادلانه. برای برقراری نظم راه های متفاوتی مانند قاطعیت در صحبت کردن یا هشداری ساده با حرکت انگشت سبابه وجود دارد، اما نکته پر اهمیت این است که هرگز نباید نظم را با استفاده از خشونت و تنبیه برقرار کنید.

6- هشدارها

هشدار دو نوع است.در هشدار نوع اول برنامه بعدی روزانه را به اطلاع کودک می رسانید. برای مثال به او اطلاع می دهید که به زودی باید آماده رفتن به تخت شود یا اینکه تا چند دقیقه دیگر سفره غذا پهن می شود. در هشدار نوع دوم رفتارِ نامناسب فرزندتان را به او گوشزد می کنید ، در واقع به او فرصت می دهید تا رفتار خود را تصحیح کند.

7- انتظارها

بهتر است به فرزندتان بگویید چه انتظاری از او دارید و چه رفتاری را می پسندید. برای این منظور ، با او راجع به خواسته هایتان صحبت کنید اما از ارائه توضیح اضافه، استدلال و پیچیده کردن موضوع پرهیز کنید و فقط نکته اصلی را به ساده ترین شکل ممکن بیان کنید. به خاطر بسپارید؛ توضیح های خود را متناسب با سن فرزندتان بیان کنید و از آن ها سوال کنید آیا متوجه شده که چرا چنین انتظاری از او دارید یا خیر، تا این که به تدریج نظم مورد نظر شما را بپذیرد.

8- محدودیت ها

خونسرد بوده و بر اعصاب خود مسلط باشید. بدون شک تصمیم نهایی بر عهده شما والدین است. نافرمانی را نباید با خشم و فریاد پاسخ دهید، همچنین اجازه ندهید ، کودکان به سهولت با اعصابتان بازی کنند

نکات کلیدی در تربیت کودکان

9- مسئولیت پذیری

کودکان در نهایت روزی بزرگ خواهند شد پس به آن ها اجازه رشد بدهید. به آن ها امکان دهید، کارهای کوچک را خودشان به تنهایی انجام دهند و موفقیت های هر چند ناچیز به دست آورند تا اعتماد به نفسشان پرورش یابد و مهارت های زندگی و توانایی های اجتماعی در آن ها تقویت شود. اما یادآوری می کنم که انتظارهای شما باید متناسب با سن و توانایی های آن ها باشد، در غیر این صورت به جای برنده شدن ، بازنده بودن را به فرزند خود می آموزید.

10- آسودگی خیال و آرامش

وقتِ اختصاصی برای تمام اعضای خانواده (حتی خود شما) از اهمیت فراوانی برخوردار است.علاوه بر آن باید بدانید که قصه گفتن و در آغوش کشیدن کودک ، روش های مناسبی برای آرام کردن او هستند.

به دلیل آن که توجه ترکیبی از تایید کلامی و غیر کلامی است، اعضای خانواده باید از طریق گفتار و رفتار، به یکدیگر اطمینان خاطر بدهند که برای همدیگر مهم و دوست داشتنی هستند و این قانون فقط شامل ِ حالِ کودکان نمی شود بلکه در مورد شما و همسرتان نیز صادق است.

ادامه مطلب / دانلود
css.php