نتايج جستجو مطالب برچسب : ارتباط با افراد معلول

لطفا به افرادی که معلولیت دارند، این جملات را نگویید

معلولان دوست ندارند این جملات را بشنوند

زمانی که شما با کسی که معلولیت دارد ملاقات می کنید، هرگز، هرگز، هرگز، هرگز نگویید “متاسفم که شما معلول هستید.”نه! این کار را نکنید.این کار ما را دیوانه می کند.

اجازه بدهید برای یک ثانیه یک گام به عقب برگردم.برای من و همچنین بسیاری از افراد دیگر، معلولیت بخش عظیمی از هویت من است. همان طور که من یک زن هستم و قفقازی هستم و دانشجوی حقوق هستم، همچنین نابینا هم هستم. این جنبه ای از من است.برگردیم به عقب – اگر شما بگویید که متاسف هستید که من معلولیت دارم، معادل این است که بگویید، متاسف هستید که من سفید پوست هستم، یا اینکه زن هستم. من در مورد شما نمی دانم، اما برای من که واقعا توهین آمیز است. من هرگز به تیلور سویفت ( خواننده) نمی گویم که، متاسفم که تو یک زن سفید پوست هستی. (اگر چه ممکن است بگویم به دلایل دیگر برای او متاسفم …).حالا، ممکن است شما بگویید: ” من هرگز چنین چیزی نمی گویم.” اما من به این دلیل می نویسم که، بیشتر از آنچه شما فکر کنید، این اتفاق می افتد. من مردمی را دیده ام، که در عجیب ترین شرایط، به من گفته اند که متاسف هستند. من غریبه هایی در خیابان و یا در ایستگاه اتوبوس دیده ام که، عذرخواهی کرده اند. من پیک پیتزا داشته ام، که عذرخواهی کرده است . هرچیزی که نامش را می گذارید، اینها اتفاق افتاده است.

من افتخار می کنم که عضو جامعه معلولیت هستم. پس لطفأ، لطفأ، لطفأ برای داشتن ناتوانی، به من ترحم نکنید. روزنامه نگار جوزف شاپیرو کتابی نوشت به نام ” ترحم نه” که من شدیدا همه را به خواندنش تشویق می کنم. این کتاب از تاریخ جنبش حقوق معلولان شروع می کند و سرخوردگی حاصل از کلمه “ترحم” را به مراتب فصیح تر از من توضیح می دهد.

در حالی که من این ها را می نویسم، احساس وظیفه میکنم که، تاکید کنم برای بسیاری از ما به یک میزان، الهام بخش خطاب شدن، منزجر کننده است. این کار را نکنید. لطفأ، لطفأ، لطفأ، این کار را نکنید.ما این را هم خود پسندانه می دانیم. ما آموخته ایم که کارها را به صورت متفاوتی انجام دهیم. ما خود را وفق داده ایم. بنابراین، هنگامی که شما می گویید که، من الهام بخش هستم چون می توانم با وجود معلولیت به تنهایی زندگی کنم، این توهین آمیزاست. من تقریبا ۲۷ ساله هستم. بله، البته که من قادر به زندگی به تنهایی هستم. من و یکی از نزدیک ترین دوستان من، کریستینا، که او نیز نابینا است، عادت داشتیم همدیگر را در مورد “وضعیت الهام بخشمان” دست بیانداریم.

“کلر، تو خیلی الهام بخش هستی. تو می توانی خودت به تنهایی بخوری!”

“کریستینا، تو خیلی الهام بخش هستی. چون تو می توانی تمام لباسهایت را خودت بپوشی!”

“کلر، تو خیلی الهام بخش هستی. چون تو می توانی در ملاء عام بروی!”

“کریستینا، تو خیلی الهام بخش هستی. چون تو می توانی خودت به تنهایی نفس بکشی!”

ای کاش راهی بود که به مقدار کافی لحن طعنه آمیز و تمسخر آمیز در صدای ما را در طول چنین مکالمه ای انتقال می داد.کریستینا و من اسم آن را کلمه “من” گذاشتیم، و کری گریفین باساس، وکیل موفق مدافع حقوق معلولان و کسی که من از طرفدارانش هستم، آن را انجمن الهام بخش ها می نامد.

حالا اجازه دهید روشن کنم، من نمی گویم که شما هرگز نباید موانعی که معلولین با آنها مواجه هستند، را تشخیص دهید. برعکس، وقتی مردم به برخی موانعی که من به عنوان شخصی معلول با آنها مواجه هستم، احترام می گذارند قدردان آن هستم. جامعه ما هنوز راه طولانی دارد، تا به طور کامل آماده شود. قدردان هستم وقتی کسی این را تشخیص می دهد. قدردان هستم زمانی که حقوق من نقض می شود و مردم پشت من را می گیرند و اذعان می کنند که، این ناعادلانه است. علاوه بر این، خوشحالم که تشویقی برای کسانی باشم که، به تازگی دچار معلولیت شده اند و من را به عنوان یک مربی می بینند. همه ی این گونه شرایط به طور کامل قابل درک هستند.اما یک تفاوت بزرگ بین آن و احساس بد برای من و فکر اینکه من یک ابر قهرمان هستم، چون قادر هستم دندانهایم را خودم مسواک بزنم وجود دارد. به افراد معلول به خاطر چیزهایی که باید برای آن مورد احترام واقع شوند، احترام بگذارید. فقط به ما ترحم نکنید.

ادامه مطلب / دانلود

ارتباط برقرار کردن با فردی که دچار ناتوانی فیزیکی، جسمی یا ذهنی است، کمی سخت است زیرا همیشه این بیم و نگرانی وجود دارد که اشتباهی ناخواسته باعث ناراحتی فرد شود.

چگونگی ارتباط با افراد ناتوان در زندگی

برخی افراد دچار آرتریت هستند یا محدودیت فیزیکی دیگری دارند و قادر نیستند از پله ها بالا بروند. برخی مشکل شنوایی دارند و …

باید دانست خطر ناتوانی جسمی و معلولیت همه افراد را تهدید می کند و بدون تردید زمانی می رسد که همه ما به کمک دیگران نیاز پیدا خواهیم کرد. از طرفی همه معلولیت ها قابل رویت نیست از جمله ناشنوایی، مشکل گفتاری و …

خیال نکنید فردی به ظاهر سالم که رو به روی شما ایستاده است، هیچ ناتوانی جسمی ندارد. شاید هم فردی که به نظر شما مشکل معلولیت دارد، سالم باشد و به کمک دیگران نیازی نداشته باشد. بنابراین، خوب است که در این زمینه دقت کنید.

اغلب معلولان به وضعیت خود عادت کرده اند

برخی از معلولیت ها مادرزادی است و برخی به علت تصادف، بیماری و … ایجاد می شود. افراد دچار هر نوع معلولیتی که باشند، یاد می گیرند چگونه با آن کنار بیایند. اغلب آن ها در انجام دادن کارهای روزمره مستقل هستند و به کمک دیگران نیاز چندانی ندارند.
البته افرادی که بر اثر تصادف معلول می شوند نسبت به افرادی که معلولیت مادرزادی دارند، به کمک بیشتری نیاز پیدا می کنند. از این که از یک فرد معلول بخواهید کاری انجام دهد، بیم نداشته باشید، مگر این که کاری باشد که از توانایی او خارج باشد.

خود را به جای او بگذارید

برای چند لحظه خودتان را جای او بگذارید؛ در این شرایط دوست دارید بقیه چه رفتاری با شما داشته باشند؟ با این افراد همانند افراد دیگر سخن بگویید. در محل کار یا کلاس با آغوش باز از آن ها استقبال کنید. به آن ها خیره نشوید. در برابر آن ها فخرفروشی نکنید و درباره معلولیت آن ها کنجکاوی نکنید؛ دانستن مشکل آن ها مهم نیست؛ مهم این است که با آن ها برخورد و رفتار عادی و مناسبی داشته باشید.

در صورت نیاز، درباره معلولیتشان سوال کنید

اگر آگاهی پیدا کردن درباره معلولیت یک فرد، وضعیت را بهتر می کند، می توانید سوال های لازم را بپرسید. به احتمال زیاد، درباره این موضوع هزاران بار از آن ها سوال شده است. در صورتی که این مشکل به علت حادثه تلخی رخ داده باشد، امکان دارد نخواهند درباره آن صحبت کنند.

سن و معلولیت به هم ربط ندارد

درست است که با بالا رفتن سن، قدرت شنوایی، دید و حرکت فرد تحت تأثیر قرار می گیرد اما معلولیت مربوط به سن نیست و بسیاری از جوانان نیز دچار این مشکل می شوند.

برقراری ارتباط مناسب

با افرادی که دچار ناتوانی جسمی هستند، مانند کودک رفتار نکنید، با صدای بلندتر سخن نگویید و … با این کار به آن ها القا می کنید که توانایی لازم را برای انجام کارهایشان ندارند. همچنین هنگام صحبت کردن با آن ها به هیچ وجه از کلمات تحقیرآمیز استفاده نکنید.

مستقیم با خود فرد صحبت کنید نه با پرستار او

یکی از کارهای ناراحت کننده، اهمیت ندادن به شخص معلول و صحبت نکردن مستقیم با وی است. اگر فرد روی صندلی چرخدار باشد، سعی کنید در حالی که نشسته اید و هم سطح او قرار دارید، با وی سخن بگویید.

به فرد معلول احترام بگذارید

شاید لم دادن روی صندلی چرخدار برایتان جالب باشد اما این حرکت برای فردی که روی آن صندلی می نشیند ناراحت کننده است. این امر شامل تمامی وسایلی می شود که این افراد در زندگی روزمره شان از آن استفاده می کنند.

صبور باشید و در صورت نیاز سوال کنید

صحبت کردن فردی که دچار مشکل گفتاری است، شاید وقت گیر باشد اما باید بگذارید با آرامش حرف خود را بزند. اگر متوجه حرف او نشدید، با احترام کامل سوال کنید.

در راه آن ها قرار نگیرید

برای فردی که روی ویلچر نشسته است، راه را باز کنید و از جلوی فرد نابینا کنار بروید و در صورتی که واقعا نیاز به کمک داشت، با احترام کامل از وی اجازه بگیرید و به وی کمک کنید.

ادامه مطلب / دانلود

css.php